การมอบความรักทั้งหมดให้ใครสักคนไม่ได้เป็นหลักประกันว่าเขาจะรักเราตอบ อย่าหวังที่จะได้รักตอบ แต่จงรอให้มันงอกงามขึ้นในหัวใจเขา แต่ถ้ามันไม่ได้เป็นเช่นนั้น ให้พอใจว่าอย่างน้อยมันก็ได้งอกงามขึ้นในใจของเราเอง

เวลาที่เดินผ่านชีวิตแต่ละนาที กับลมหายใจที่ยังอยู่.. อยู่เพราะต้องอยู่..หรืออยู่เพราะอยากอยู่..เวลาก็ไม่เคยสนใจที่จะถาม หรือเป็นคำตอบให้ใคร..เพราะเวลาไม่มีชีวิต..เวลาเป็นแค่เครื่องกำหนด ระยะการหายใจของคน..และเป็นแค่เครื่องบอกว่าแท้จริง..ชีวิตนั้นว่างเปล่า ไม่มีอะไร ไม่มีแม้ใครที่จะเป็นของใครถาวร...ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป เหมือนเวลาที่เดินไปเรื่อยๆไม่มีจุดจบ... อย่าไปยึดมั่น กับใครคนใดคนหนึ่ง แม้จะรู้ว่าคนคนนั้น เป็นของเรามานาน....เพราะแท้จริงไม่มีใครเป็นของเรา..ทุกคนต่างมีชีวิต เป็นของตัวเอง..หนึ่งชีวิตหนึ่งคน ไม่สามารถรวมสองคนเป็นหนึ่งชีวิตได้ วิญญาณคนละดวง และหัวใจก็คนละดวง....แม้ครั้งหนึ่งสองหัวใจจะรวมเป็นหนึ่ง แต่ไม่ได้หมายถึง หลอมละลายเข้าเป็นหนึ่งหัวใจได้ในทางปฏิบัติ... เมื่อถึงเวลาปล่อย...ก็ต้องปล่อยบางคนเหมือนกับการปล่อยเวลา ให้เดินผ่านชีวิตไป....เวลาไม่อาจหยุดรอให้ร้องไห้เสร็จ แล้วเดินต่อ. นอกจากจะหยุดร้องไห้.แล้วปล่อยให้เวลาเดินผ่านไปเงียบ-เงียบ (ไม่มีใครผิดหรอก นอกจากเวลาเท่านั้น)

การที่เรารักใครสักคน...ไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลว่าทำไมเราถึงไปรักเค้าได้แต่ให้รู้ไว้ว่าทุกวันนี้เรารักเขาและต้องรักให้ดีที่สุดก้อพอ
การที่เรารักใครสักคน...ไม่ต้องไปเสียเวลาคิดว่าเค้าทำอะไรให้เราบ้างแต่ให้ถามตัวเองดูว่า วันนี้เราทำอะไรเพื่อคนที่เรารักแล้วหรือยัง
การที่เรารักใครสักคน...ไม่ต้องมัวระแวงว่าเค้าจะมีคนอื่นนอกจากเราแต่ควรระวังใจของตัวเองให้เข้มแข็งพอที่จะไม่รับใครเข้ามาในใจอีก
การที่เรารักใครสักคน... ไม่ควรพยายามเปลี่ยนแปลงตัวเค้าแต่ควรปรับตัวเองให้เข้ากับเค้าจะดีกว่า
การที่เรารักใครสักคน...ม่ใช่การสัมผัสด้วยร่างกายแต่เป็นการสัมผัสด้วยหัวใจต่างหาก..นี่แหละนะ!! ความรัก..


ถ้าคุณรู้ว่าคุณรักใครและใครรักคุณจงรักษาและถนอมน้ำใจของเค้าไว้ เพราะไม่มีใครรู้ว่าวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร ฉะนั้นวันนี้จงทำเพื่อคนที่คุณรักและรักคุณให้มากที่สุด

City Of God
Romeo & Juliet

สมุดโคจร